Kunst & Gezondheid

Als intermediar werkt Buro AanZet in organisaties en bij teamsessies vaak samen met kunstenaars. Anke zoekt vanuit de vraag of opdracht van een organisatie naar een passende match met een kunstenaar of met een bepaalde kunstvorm. Dat kan betekenen dat ze bijvoorbeeld een kunstobject op de werkvloer mee laat doen ‘in’ het werk of dat ze samen met een kunstenaar een (deel van een) sessie faciliteert. Kunst ont-regelt en zorgt altijd voor nieuwe perspectieven.

Soms pak ik het wat groter aan. Heel recent maakte ik er zelfs een theatervoorstelling over. Zie ook onderaan deze pagina.

Verwondering

Ik geloof in de kracht van artistiek onderzoek. De verwondering die een kunstenaar nodig heeft om te komen tot a) het vinden van de juiste vraag en b) tot iets ‘maken’ is heel waardevol. Ook voor organisaties. Op die manier ontstaan er vaak mooie nieuwe invalshoeken en is het mogelijk om iets nieuws te creëren. Dit gedachtegoed verwerk ik ook in het werken met groepen/teams.

Ook werk ik regelmatig met elementen uit de ontwerpmethodiek van Design Thinking. Bij The Turn Club (TTC) ben ik werkzaam op het snijvlak van de kunstensector en organisatie-werk en fungeer ik als een matchmaker en ‘vertaler’ tussen uiteenlopende disciplines. TTC pleit voor de inzet van de zogenaamde ‘kunstenaarsmindset’ om vraagstukken te ontrafelen. Onderdeel van die mindset is verwondering, open vragen stellen en ‘maken’ om zo met hulp van verbeeldingskracht samen nieuwe invalshoeken te ontdekken.

Crossovers

Mijn recente opleiding aan de HKU maakt dat ik geloof in de waarde van crossovers tussen sectoren en professies. Via crossovers ontstaan gemakkelijk nieuwe ideeën en oplossingsrichtingen voor complexe zaken. Dat vind ik intrigerend.

Ook in mijn werk als antropoloog in organisaties werk ik graag samen met kunstenaars. In het voorjaar van 2018 resulteerde dat bijvoorbeeld in een “Herinnermuur” in een verzorgingshuis van AxionContinu in Utrecht.

Lees ook over de waarde van de ‘kunstenaarsmindset’ in mijn blogs op deze site en op Linked-in
Gerelateerde blog berichten

Voorstellingen maken

Mijn interesse in theater en scenografie zet ik in om samen met theatergroep Thalia voorstellingen te maken. Ook daarin speelt kunst altijd een rol. Zoals in de voorstelling De Kunst van het Kijken waarvoor ik het concept en de scenografie ontwikkelde in samenwerking met portretkunstenaar Hans Hiltermann. De voorstelling was te zien in februari 2018 op het theaterfestival Vuurol.

Naar aanleiding van het kunstwerk Tischgesellschaft van de Duitse kunstenaar Katharina Fritsch maakte ik de voorstelling Binnenskamers over hoe we met elkaar praten. Wat er gebeurt in veel vergadergezelschappen is lang niet altijd constructief. Door er een voorstelling over te ‘maken’ heb ik via artistiek onderzoek mijn toenmalige ‘vergaderonderzoek’ kunnen verdiepen met inzichten over menselijke gedragingen. Elementen daaruit heb ik verwerkt in mijn huidige werkwijze om met hulp van kunst en kunstenaars te zorgen voor een bepaalde mate van ‘ont-regeling’. De trailer van de vergadervoorstelling Binnenskamers is te bekijken op YouTube. De voorstelling was te zien in februari 2017 op het theaterfestival Vuurol.

Voor 14, 15 en 16 februari 2019 werk ik aan een voorstelling over Tussenruimte. Die gaat over wat professional meemaken in hun organisaties. Wat beleven we zoal op de werkvloer en waarom lopen we vast? Is er wel ruimte voor vernieuwing?Binnen de organisatorische kaders lijkt geen ruimte te vinden; het schuilt in onze verhouding ermee. Juist in die tussenruimte zijn we als individu aan zet.

In Tussenruimte vertellen twee mensen gepassioneerd over de worstelingen op hun werk; een filosoof denkt mee. Er ontstaat nieuw werk.

Na de try-outop 12 februari 2019 waren dit publieksreacties:

“De frustraties komen akelig dichtbij van herkenbaarheid.”

“De vraag: “Als alles perfect is georganiseerd, waar gaat mijn bestaan dan nog over?” raakt mij. Dat beeld neem ik mee naar huis.”

“Het stuk roept het verlangen op dat de ander zich in mijn perspectief wil verplaatsen en dus de opdracht aan mijzelf dat ik mijzelf in de ander blijf probeer te verplaatsen.”

“Beide personages vragen zich af waarom de ander geen vragen stelt. Het is pijnlijk herkenbaar dat we eigenlijk dus vergeten om gewóón met elkaar in gesprek te gaan!”

“Mijn inzicht door deze voorstelling: als ik mij erger aan een ander, erger ik mij eigenlijk aan mijn eigen minpunten. Wat een spiegel!”

“Ik krijg het verlangen om zelf betrokken te zijn en daadwerkelijk verschil te kunnen maken op de werkvloer, maar ik zie ook ineens de stretch die iedereen hierin maakt. Je wil zo graag beïnvloeden maar het lukt steeds niet. Het is echt mooi en intens om te kunnen kijken naar deze moeilijke menselijke strijd en de goede intenties van beide kanten te voelen.”

Zie ook de website van theaterfestival Vuurol.