Buro AanZet zet je graag aan tot het benutten van je waarnemingsvermogen en verbeeldingskracht.
Ik geloof in de waarde van onze waarnemingen en onze verbeelding. Het onderzoeken van fenomenen zoals wij ze gewaar-worden en gewaar-zijn. Het draait daarbij zeker ook om hoe fenomenen zich aan ons voordoen.
Daarbij put ik uit mijn opleiding en ervaring en geloof en benut ik de nieuwsgierigheid en de verwondering die een kunstenaar nodig heeft om te creëeren.
Ieder mens is in staat om te komen tot a) het vinden van de juiste vraag en b) iets ‘maken’. Beide zijn heel waardevol. Op die manier kunnen we als mens nieuwe invalshoeken ont-dekken en is het mogelijk om beweging te brengen of iets nieuws te creëren.
Onze waarnemingen weer activeren is behulpzaam. En dat kan ook prima in organisaties. Mijn Masteropleiding aan de HKU maakt dat ik geloof in de waarde van crossovers tussen sectoren en professies. Via crossovers ontstaan gemakkelijker nieuwe ideeën en oplossingsrichtingen voor complexe zaken. Dat vind ik intrigerend.
Graag combineer ik mijn werk als systemisch antropoloog en mijn interesse in filosoferen met mijn kunstenaarschap door in organisaties samen op te trekken met de (zorg)professionals. Dat doe ik al participerend in combinatie met mijn fenomenologische benadering. Ik bestudeerde diverse fenomenologen in relatie tot de thema’s die mij intrigeren: vitaliteit, lichaam, zorg, gespreksvoering, impliciete kennis en handelen.
Dit resulteerde bijvoorbeeld in een “Herinnermuur” in een verzorgingshuis van AxionContinu in Utrecht. In 2023 en 2025 liep ik mee op een woonlocatie voor ouderen van Vitalis woonzorggroep in Eindhoven omdat ik ‘anders’ kijk. We onderzoeken hoe we waarnemen wat ‘er is’ en hoe mensen aan elkaar verschijnen. Wat betekent dat voor hoe we voor elkaar zorgen? Daar komt eind 2026 een vervolg op.
Zelf experimenteer ik graag met natuurlijke materialen en exposeer ik als keramist.
Sinds april 2026 doe ik mee aan het Draadjes van Verbinding project van Petra Downs via mijn workshops Heel-Zijn.
De workshops draaien om ‘anders’ kijken naar ziek-zijn en symptomen waarnemen zoals je mogelijk niet eerder deed maar wat je innerlijk allang wist. Meer lees je op de webpagina Activiteitenagenda.
Door draadjes te weven in een gezamenlijk kunstwerk kunnen allerlei (on)bewuste verbindingen erkenning krijgen. Een inzicht — soms pijnlijk, soms bevrijdend — wordt door het weven van draadjes (zonder woorden) getoond aan de buitenwereld.
Zo weven we gezamenlijk een kunstwerk dat eert en erkenning biedt aan onze levensdraadjes van verbondenheid.
ia het maken en ‘spelen’ met draadjes kan de interne beweging die bij de workshopdeelnemers op gang is gekomen, beeld krijgen in een uniek vakje van een ouderwetse letterbak.
De letterbak staat voor mij als metafoor voor een plek waarin persoonlijke ervaringen, herinneringen en relaties samenkomen. Ze herbergt vakjes waarin ons alledaags mens-zijn zichtbaar wordt door objecten.
Dit keer brengt de letterbak afzonderlijke draadjes samen en ontstaat een weefsel van verbindingen.
Over mijn deelname aan Draadjes van Verbinding schrijf ik via posts op Linked-In.
